After having driven my husband to the station today, I noticed the ducks congregating at a lake, as most winter ducks often do, probably sharing Christmas lists and unnecessary gossip about hats and things. Every season has its unique beauty to it, and winter has its simplicity of black and white, as opposed to the other seasons which are typically known for their multifarious colors, both subtle and vibrant. But winter, just seems so cold, peaceful, and quiet.

It reminds me of the movie I recently watched, “the Nativity Story.”

I really recommend this movie. Having seen a lot of stories surrounding Jesus’ birth, this one dealt solely on Matt.1-2 and Luke 1-2, with a quietness and simplicity to it. The movie also gave a new perspective of the expectation and faith that befell Mary and Joseph, and how Jesus’ birth, how seemingly quiet and humble, was the greatest promise for all mankind, mathematically written through prophecy, all events culminated by God’s providence.

And God sent witnesses from afar and witnesses from the nearby fields.
And God sent wise men and unscholared shepherds.
And historical kings knew of the prophecy, sent historical creeds and laws to seek after the messiah.
And God sent men of faith and men of reason.
And Herod, a powerful merciless king, was thwarted by expecting the messiah to be a strong obvious leader instead of a helpless baby. And despite his resources, power, influence, and army, a humble couple and a baby, with meager transportation, escaped him.

Christmas continues to do that…bring those who are far from him, to him, and those who are close, closer. Christmas is for the young and old, for the wise scholars who reasons and for the ones who see with faith. It’s really a celebration for everyone, for the awed child to the cynic. Even now, God still calls us ALL to him.

“I have seen your salvation,
which you have prepared for all people.
He is a light to reveal God to the nations,
and he is the glory of your people Israel!” (Luke 2:30-32)

ps. go see The Nativity Story…

Katuwa na ang Pasko ay maging karanasan sa bansang hindi sinilangan. Dito, may yelo(snow) at mamang pula ang terno. Sa atin(Pilipinas) may biko at tinderang di abaniko.Dito malamig ang paligid at at tahimik ang gabi, sa atin sa dami ng carolling, nakakabingi ang gabi at balewala ang lamig ng gabi.

Dito, english and batian, “Merrry Christmas” o kaya “Happy Holiday”, sa atin, medyo paloko “mah-li-gha-yang Pas-kow” tagalog ,pero stateside ang dating. Pero ang wala sila, dito, magkikita ang magkatipan ng ubod ng aga sa sambahan,hindi para sumamba, kundi pala para magtanan!!!

Yan ang Pasko sa atin, masaya,maraming katuwaan at minsan, may katabilan.. ngunit higit sa lahat puno ng pag-galang.

Ating kinikilala ang pag-sapit ng Anak ng Dios sa sang kataohan upang sagipin tayo sa ating abang kasalanan. Wika ng ating awit…”Tayo’y mangagsiawit dahil sa sanggol na dulot ng langit…” Ang sanggol na yan na isinilang sa sabsaban ay lumaki at nangaral ng pagsisisi at pagaamuki nang pagbabalik ng sansinukob sa kalooban ng DIOS. “magsipagsisi kayo sapagkat malapit na ang kaharian ng Dios (Mat 4:17) “Magsiparito kayo sa akin, kayo na kayong lahat na nangangapagal at nangabibigatang lubha at kayo’y aking papaghingahin…at masusumpungan ninyo ang kapahingahan ng inyong mga kaluluwa…”(MAtt 11:28-29).

Hindi nanatiling munting bata ang sanggol na yan. Siya ang Jesukristo na ating Panginoon at mananakop na nabayubay sa Krus ng kalbaryo, nalibing, at, nabuhay na muli upang pagkalooban tayo ng buhay nang kaligtasan at buhay na walang hanggan. Buhay, na sa piling niya ay walang katapusan.

Minsan lang siyang ipinanganak sa sanlubutan at hindi paulit-ulit na nagiging bata sa bawat taon! Minsan nang sumapit ang kapaskuhan at ang sa atin ngayo’y pagdiriwang ng naunang kapaskuhan.Ang Panginoon ay sumilang na, tayo ngayon ang isisilang na muli (Born Again) sa kanya kung tayo’y tutugon sa kanya sa pananampalataya. Na ang Panginoong Jesus, ay Anak ng Dios ,namatay sa Krus ng kalbaryo , nabuhay na muli mula sa mga patay,nakaupo sa kanang kamay ng Ama at muling babalik para kuhanin ang kanyang mga banal at pumasakanyang piling maypakaylan man.

Ang Pasko ay tunay na sumapit. Kung gano’n, ang Panginoong Jesus ay masusumpungan sa inyong puso. Kung wala pa, ikaw ay lkailangan na ipanganak sa kanya. Papaano? Kilalanin mong ikaw ay makasalanan. Kilalanin mong ang kamatayan ni Jesus sa krus ay para sa iyong kasalanan at iyong anyayahan ang Panginoong Jesus sa iyong puso bilang Panginoon at tagapagligtas ng iyong buhay. Idalangin mo ang mga bagay na ito na taimtim sa iyong puso…

“Panginoong Dios, akin pong kinikilala na akoy makasalanan. Aking pinagsisihan ang aking mga kasalanan. Akin pong kinikilala ang iyong pag-ibig sa tulad kong makasalanan, na ang inyong Anak na si Jesus ay namatay para sa aking mga sala. Akin po ngayong binubuksan ang aking buhay, ang aking puso at inaanyayahan ko ang iyong Anak na si Jesus bilang aking Panginoon at mananakop, Amen”

Sa oras na gawin mo yan, ang Cristo Jesus ay mananahan sa iyong buhay.Tunay na sumapit na sa iyo ang ganap na kapaskuhan. Ganyan ang pasko, ALL ABOUT HIM not about you. Hindi ang yelo,hindi ang mamang pula ang terno, hindi rin ang biko,hindi rin ang aleng nakaabaniko,lalong hindi ang magsing-irog na gabing tumakbo,ang paskoy, pagparito ng Cristo upng bigyan tayo ng kaligtasan sa impeyerno. Kaya…..hala …., kanta ” Tayo ay magsiawit………at kahit hindi pasko ay mag-awitan………